یکی از افتخاراتی که اصلاحطلبها مرتباً برای قانون اساسی ایران ذکر می کنند، این است که قانون اساسی موجود ظرفیت بسیار خوبی دارد و میتوان با همین قوانین موجود هم -اگر اجرا شوند- به دموکراسی رسید. البته در حقیقت انگار قانون اساسی را برای همین مینویسند که بشود با آن همه کار کرد و به این دلیل است که کشورهایی با قانون اساسی پادشاهی، به دموکراتترین کشورها تبدیل میشوند. خوشبختانه با وجودی که قانون اساسی ما ظرفیتهای زیادی دارد که نامکشوف مانده، حکومت قدرتمند و مهرورز کنونی از برخی از ظرفیتهای آن به خوبی استفاده میکند.
در کل یک اصل برای من خیلی جالب بود؛ اصل بیستم:
«همه افراد ملت اعم از زن و مرد، یکسان در حمایت قانون قرار دارند و از همه حقوق انسانی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی با رعایت موازین اسلام برخوردارند.»
ظاهراً خجالت کشیدند بگویند برابر نیستند.
